Deze ceremonie vindt plaats , in aanwezigheid van de Heer Pieter De Crem, Minister van Defensie en de Heer Olivier Chastel, Staatssecretaris voor Europese Zaken aan de ‘EU VILLAGE’ in het Defensiehoofdkwartier Koningin Elisabeth, Everestraat 1 te 1140 Brussel.

Vanaf 1 juli voert België gedurende zes maanden het voorzitterschap over de Europese Unie. Dit betekent onder meer dat ons land in de komende maanden gastheer zal zijn voor verschillende officiële en informele vergaderingen.

Voor de duur van het Belgische Voorzitterschap stelt:

• de firma D’Ieteren een vloot van 170 voertuigen ter beschikking. Het gaat hier zowel over limousines voor hoge genodigden als over minivans voor de delegatieleden.
• Defensie chauffeurs ter beschikking voor deze voertuigen.

Dames en heren,

Chers amis,

Vooreerst wil ik de vzw Contact en de KMS hartelijk danken voor de gelegenheid die ik van hen krijg om hier vandaag kort tot u allen het woord te richten.

Sinds de beleidsverklaring van – toen nog eerste minister - Herman Van Rompuy in september vorig jaar, is de Belgische politieke wereld een woord rijker.

Rustige Vastheid. Ondertussen hebben talloze politici allerlei mogelijk variaties op dit woord de wereld in gestuurd: roestige vastheid, vastgeroeste rust, rusteloze standvastigheid ... en ga zo maar door.

Op het departement Defensie heb ik als Minister van Landsverdediging nooit Rustige Vastheid gekend en gewild. Defensie had geen nood aan een periode van stabiliteit, maar wel aan een periode van ingrijpende hervormingen. Defensie stond deze legislatuur dan ook niet stil, integendeel. Het tempo aan hervormingen lag zo hoog, dat ik er zelfs een nieuw woord – of beter bijnaam - aan over heb gehouden ... Crembo.

La Défense a toujours été un département très “chargé”. De nombreuses lignes de ruptures politiques et idéologiques remontent à la surface lorsqu’il s’agit de l’utilisation de ressources militaires. Et c’est ainsi que cela doit être. L’établissement d’opérations militaires n’est pas le fruit d’une décision gouvernementale prise à la légère.

En toch is de toekomst van het Belgische leger niet echt een thema waar de gemiddelde Belg van wakker ligt. Nochtans is Defensie een producent van veiligheid. En in elke peiling verschijnt veiligheid steevast in de top 3 aan maatschappelijke prioriteiten.

We hoeven de reden waarom Defensie voor vele Belgen een ‘ver van ons bed-show’ is, niet ver te zoeken. Zowat alle militaire operaties spelen zich af in het buitenland. Nochtans is ‘meer kaki in operatie’ even relevant voor de nationale veiligheid als ‘meer blauw in onze straat’.

Au fil du temps, le lien entre la “nation” et l’armée est devenu beaucoup moins direct. Avant 1993, du temps du service militaire obligatoire, au moins une personne par famille portait les armes. Aujourd’hui, il n’y a plus qu’un militaire pour 285 habitants.

Je vous entends penser. C’est encore un nombre non-négligeable. La
Défense n’est, en effet, pas un petit département.

Avec ses 37.000 employés, elle est un des plus grands employeurs de notre pays. C’est 2,7 milliards d’euros qui sont chaque année alloués à l’armée belge.

Nu de overheid in financieel moeilijke papieren is, twijfelen sommigen openlijk aan de budgettaire en maatschappelijke meerwaarde van Defensie. Voor hen staat Defensie gelijk met Xavier Waterslagers uit FC De Kampioenen.

Xavier Waterslagers bestaat jammer genoeg ook in het echt. Onder mijn voorganger werd Defensie zelf gedegradeerd tot een werkgelegenheidsmachine, vooral in en rond de stad Nijvel. Dit beleid dreigde het maatschappelijk draagvlak voor een zinvol Belgische leger bij de bevolking aan te tasten.

De voorbije twee jaar heb ik alles in het werk gesteld om dat imago van Defensie tot het verleden te doen behoren.

De burger gelooft ondertussen opnieuw in de meerwaarde van een efficiënt Belgisch leger voor de samenleving.

L’été dernier, le bureau d’étude indépendant IPSOS est parvenu a une série de résultats intéressants à cet égard:

83 % des belges estime que la Belgique a besoin d’une armée.

78 % a une bonne impression de la Défense. Cette dernière affiche ainsi un meilleur résultat que la plupart des autres services fédéraux et se trouve ainsi, comme autorité, à la cinquième place.

Mais s’ensuit la conclusion suivante:

62 % des belges trouve que la Défense doit s’en accommoder sans augmentation de budget.

Quel paradoxe!

Ik durf uit deze cijfers afleiden dat heel wat Belgen wel tevreden zijn over de nieuwe wind die door Defensie waait. Maar de burger is van oordeel dat dit kan zonder bijkomende budgettaire middelen.

Ik deel volkomen hun mening. Er zijn de komende jaren grotere maatschappelijke prioriteiten dan Defensie. Nu de overheid zich in financieel moeilijke papieren bevindt, moet Defensie een solidaire bijdrage leveren aan de samenleving.

Ter vergelijking, de Amerikaanse staat Californië is de vijfde grootste economie ter wereld. Hun tekort bedroeg vorig jaar 20 miljard dollar. Het tekort van België vorig jaar ook.

Daarom moet de zogenaamde ‘return on investment’ op de 2,7 miljard euro die jaarlijks in Defensie worden geïnvesteerd naar omhoog. De ondoordachte uitgaven van vandaag zijn immers de belastingen van morgen. En ruimte voor hogere belastingen is er in dit land niet meer, zeker niet op arbeid.
zeker niet op arbeid.

Maar hoe doe je dat? Meer doen met minder middelen. Dat is de vraag die ik bij mijn aantreden als minister van Defensie nu meer dan twee jaar geleden moest beantwoorden.

Het antwoord was eenvoudig. Defensie moest zich opnieuw concentreren op haar kerntaken, op haar ‘core business’.

Weet u welke eenheid onder mijn voorganger als enige haar aantal personeelsleden zag toenemen? De muziekkapellen. Fanfares zijn niet de kerntaak van Defensie.

A cette politique, j’ai immédiatement mis une fin. L’armée belge n’est pas une agence pour l’emploi mais doit redevenir un partenaire, petit mais digne de confiance, pour nos alliés militaires au sein de l’ONU, de l’OTAN et de l’Union européenne.

Entre nous, le premier ministre n’apprécie pas que la Belgique se qualifie elle-même de petit pays. Je corrige donc ma phrase, l’armée belge doit devenir un partenaire de taille moyenne mais digne de confiance.

De eerste beslissing die ik bij mijn aantreden heb genomen is niet de aankoop van een nieuwe Airbus, zoals sommige media willen doen geloven, maar wel de verhoging met een derde van de inzet van militairen in operaties in het buitenland.

Operaties voor vrede en veiligheid zijn immers de navel, de echte kerntaak van Defensie. En niet het plaatsen van nadars op allerlei wandeltochten in de Ardennen.

Bij mijn aantreden stelde ik ook vast dat de verdeling van de middelen tussen personeel, werking en investeringen helemaal was scheefgegroeid. Bijna twee derde van alle middelen vloeide naar personeelskosten, waardoor noodzakelijke investeringen in de verdrukking kwamen.

Ik stelde onmiddellijk een aantal maatregelen in werking om het personeelsbestand terug te dringen. In vier jaar tijd, tegen 2011, zullen we er in slagen het personeelsbestand van Defensie terug te dringen van 42.000 naar 34.000 eenheden, en dit zonder enige gedwongen ontslag. Ook het aantal generaals daalde met 20 procent.

Je n’ai certainement pas mené une politique de démolition. C’est quelque chose que je n’autoriserai jamais. Je suis un ami de la Défense, mais alors bien un ami véritable qui ne sépare pas le besoin d’épargner de l’utilité sociale de la Défense.

Als vandaag het aantal federale ambtenaren status quo blijft, is dat geheel te danken aan de inspanningen van het personeel van Defensie. Alle andere departementen zagen hun personeelsaantal stijgen.

Ook de leeftijdspiramide bij Defensie was helemaal uit evenwicht. Defensie heeft dringend nood aan verjonging. Daarom recruteren we
Defensie heeft dringend nood aan verjonging. Daarom recruteren we dit en vorig jaar 1.300 jongeren, zonder te raken aan de afgehele afbouw van het personeelsbestand zoals ik die hiernet schetste.

In deze moeilijke economische tijden blijft het Belgische leger jongeren kansen geven.

Om de verjonging verder te versnellen, introduceerde ik ook de vrijwillige legerdienst. Sinds de afschaffing in 1993 zweert de ene minister van Defensie na de andere dat hij – het departement heeft nog nooit het geluk gehad geleid te worden door een vrouw - de vrijwillige legerdienst zou invoeren. Als cabinettard bij de voormalige minister van defensie Leo Delcroix kreeg ik dit dossier al op mijn bureau. Nu, 15 jaar later kon ik als minister zelf de klus afwerken. Vanaf september komen de eerste recruten binnen. De vrijwillige legerdienst is geen strafkamp. Bij Defensie krijgen jongeren een unieke kans om werkervaring op te doen in een kader van teamspirit, werklust, stiptheid en wederzijds respect. Zo kan Defensie ook haar rol als motor van sociale promotie, als ‘sociale lift’, opnieuw ten volle spelen.

Naast een ingreep op het vlak van personeelskosten, moest dringend iets gedaan worden aan de overcapaciteit aan militaire kazernes, die als de vlekken op een dalmatiër her en der over heel ons land verspreid liggen.

Sommige kazernes en eenheden waren zo versnipperd en onderbemand dat hun goede werking in het gedrang kwam. Een concentratie van eenheden door de verhuis naar meer operationele kazernes was onvermijdelijk.

En septembre dernier, je me suis attelé à mon plan de transformation. Il s’agit de la plus grande réforme depuis le retrait d’Allemagne. Au final, ce sont 8.000 militaires qui déménagent vers une autre caserne. C’est un coup dur pour certains militaires et leur famille. Ce ne fut pas une décision facile.

Pour la prise de décisions difficiles, il n’existe pas de formule pour un succès garanti.

Il y en a bien une pour un échec garanti : elle consiste en toujours vouloir plaire à tout le monde. Ce n’est pas agréable de devoir prendre de telles mesures en tant que ministre. Cette réforme, plus que nécessaire, fut depuis trop longtemps postposée. J’ai fait ce qui devait être fait. Pas plus. Pas moins. La plupart des militaires comprennent aussi ceci et acceptent le plan de transformation. Et pour 70 % des intéressés, une solution qui leur donne satisfaction a été trouvée.

In totaal bespaarde Defensie het afgelopen jaar 100 miljoen euro, of maar liefst 4 miljard Belgische frank. En we bleven steeds binnen de voorziene begroting. Zonder enige boekhoudkundige trucs! We bleven zelfs binnen de voorziene timing. Mijn opvolger zal alvast niet de traditie van onafgewerkte hervormingen moeten ondergaan.

Dames en heren,

Ondanks die besparing, slaagt Defensie er in om een derde meer troepen in te zetten in operaties voor vrede en veiligheid in het buitenland. De belangrijkste operatie waar de Belgen op dit ogenblik aan deelnemen, is de NAVO-operatie onder VN-mandaat in Afghanistan, ISAF.

Een paar maanden geleden besliste de voltallige regering de Belgische inzet te verlengen tot eind 2011. Dat was geen lichte beslissing. De Nederlandse regering is over dit dossier gevallen. De Belgische regering nam wél haar verantwoordelijkheid voor de verdediging van vrede en veiligheid wereldwijd.

De regio rond Afghanistan wordt immers ook wel het ‘kruidvat van de wereld’ genoemd. We mogen nooit uit het oog verliezen dat de regio met Pakistan en India twee kernmogendheden kent. Voormalige NAVO-secretaris-generaal Jaap de Hoop Scheffer vatte het dilemma waar we allen voor staan krachtig samen: ‘als wij niet naar Afghanistan gaan, komt Afghanistan naar ons’.

Met een vleugje overdrijving heeft Mark Eyskens het zelfs over de dreiging van een ‘globalistan’.

Het zwaarste risico dat we in Afghanistan kunnen nemen, is helemaal geen risico nemen. Een militaire operatie zonder risico bestaat niet. En het Noorden van Afghanistan is even gevaarlijk als het zuiden.

Daarom stel ik alles, maar dan ook alles, in het werk om de veiligheid van het personeel ter plekke maximaal te verzekeren. Er is één post waar ik nooit op heb en zal besparen, en dat is de veiligheid van onze troepen. Maar elk toeval uitsluiten, is onmogelijk.

Ook het verbeteren van het contact met familie en vrienden in België krijgt extra aandacht. Zonder hun stille steun op de achtergrond, zou geen enkele operatie mogelijk zijn. Ook voor de psychosociale begeleiding voor, tijdens en na de opdracht werden bijkomende inspanningen gedaan.

De inspanningen van de troepen in Afghanistan zijn meer dan zweetdruppels in de Afghaanse woestijn. Ondanks alle negatieve berichtgeving over de levensomstandigen van de Afghanen is er ook hoop. Vandaag gaan 5 miljoen Afghaanse kinderen naar school. Onder de taliban waren dat er minder dan 700.000. En al is er nog een lange weg af te leggen, ook de situatie van de Afghaanse vrouwen gaat er op vooruit, in schril contrast met de vernederingen onder de taliban.

Twee derde van de Afghaanse bevolking steunt dan ook de buitenlandse militaire aanwezigheid.

En volgens de studie die ik bij het begin van mijn uiteenzetting aanhaalde, steunt ook 70% van de Belgen de militaire aanwezigheid aldaar.

Mesdames et Messieurs,

Malgré toutes les réformes, le futur de l’armée belge ne sera assuré que quand elle sera solidement encastrée dans un contexte européen.

Et, à partir de la semaine prochaine, nous avons, à cet effet, une occasion en or. Pendant la deuxième moitié de 2010, la Belgique a la présidence du Conseil de l’Union européenne. Nous serons donc, ensemble avec Herman Van Rompuy et Catherine Ashton, aux commandes de l’Union européenne.

A cette occasion, je mettrai tout en œuvre afin d’essayer de faire un pas en avant vers plus de collaboration au niveau de la Défense entre Etats-membres.

Dat is ook hard nodig. Vandaag stellen alle 27 Lidstaten maar liefst 2 miljoen militairen te werk. En toch is Europa slechts in staat maximaal 80.000 militairen permanent te ontplooien in het buitenland. Europa kan en moet beter.

Tijdens het Belgisch voorzitterschap zullen we ook trachten de geest van de ‘Europese Defensie Gemeenschap’ nieuw leven in te blazen. De Europese Defensie Gemeenschap was een verdrag dat in 1952 werd ondertekend door Frankrijk, West-Duitsland, Nederland, België, Luxemburg en Italië. Het voorzag in niet minder dan de oprichting van een Europees leger, in 1952 al! Het verdrag is echter nooit van kracht geworden doordat het in het Franse parlement 30 stemmen te kort schoot voor een meerderheid. Zestig jaar geleden waren we slechts 30 stemmen verwijderd van de oprichting van een Europees Leger.

Ik beweer hier vandaag niet dat de oprichting van een Europees leger haalbaar zou zijn op de korte of middellange termijn. Maar we zullen er wel alles aan doen om de ‘spirit’ van toen te doen herleven, en zo nieuwe stappen vooruit te zetten richting meer Europese militaire samenwerking.

Het is met diezelfde spirit dat ik samen met mijn kabinet deze legislatuur keihard heb gewerkt. En ik wil mijn medewerkers nogmaals danken voor alle uitstekende werk.

Samen zijn we er in geslaagd om door de Belgische Defensie een nieuwe wind te doen waaien. Een nieuwe wind die de plaats van een efficiënt Belgisch leger binnen de Belgische samenleving voor de toekomst verzekert.

Ik dank u

Collega’s van de Kamer, de Senaat en het Vlaamse Parlement,

Geachte genodigden,

Dames en Heren,

Vrienden en Vriendinnen,

Ik heb u hier allen in de eerste plaats uitgenodigd ter gelegenheid van de start van het Belgische voorzitterschap van Europese Unie vanaf 1 juli. België zet dan, voor de duur van zes maand, de bakens uit voor het beleid en de vooruitgang in de Europese Unie. Een voorzitterschap dat we opnemen onder de door u allen gekende omstandigheden.

Op het vlak van Defensie heeft de ontslagnemende regering duidelijke ambities vastgelegd:

In de eerste plaats streven we naar een coherente invulling van de ambities die vervat zijn in het verdrag van Lissabon, in de hoofdstukken over Gemeenschappelijk Buitenlandsbeleid en gemeenschappelijk Veiligheids- en Defensiebeleid. Hierbij verliezen we de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie niet uit het oog. Integendeel, de efficiënte samenwerking en wederzijdse aanvulling van de twee organisaties is essentieel voor onze veiligheid en voor de verdieping van Europa. We zullen verder werken aan de invulling van nieuwe concepten zoals de “permanent Gestructureerde Samenwerking”, de bijstandsclausule en de solidariteitsclausule.

Daarnaast moeten we onze inspanningen blijven richten op de capaciteiten. We moeten alle middelen uitwerken om via synergie, specialisatie en andere samenwerkingsvormen het beste materieel ter beschikking te stellen aan onze troepen in operatie, maar dat ook doen op een kostefficiënte wijze, met een objectieve besparing ten opzichte van wat we nu doen. De rol van het Europese Defensieagentschap (EDA) is aanzienlijk. Zij moet er toe bijdragen de capaciteiten op Europees vlak te versterken en ze op een doeltreffende en prijsbewuste wijze uitbouwen.

Ik wil er ook even op wijzen dat 1 juli ook voor Defensie zelf een zeer belangrijke datum is.

Op die dag zal immers het Plan-De Crem verder op het terrein ten uitvoer worden gelegd. Dit hervormingsplan is zeer ingrijpend en wordt beschouwd als het grootste hervormingsplan sinds de terugtrekking uit Duitsland.

In een eerste fase betekent het dat op 1 juli een derde van de eenheden op non-actief zal worden geplaatst, dat 22 sites zullen sluiten en dat 8.000 personeelsleden in de daaropvolgende periode zullen worden overgeplaatst naar andere eenheden. Begrijp me niet verkeerd!  Ik beschouw dit niet als het streefdoel op zich. Als Minister van Defensie ben ik me bewust dat deze hervorming veel van het personeel en van de hun families vraagt. Maar ik ben tevreden dat, onder mijn impuls, Defensie deze belangrijke en ingrijpende hervorming zal doorvoeren. Ze zal mijn departement wapenen voor de toekomst, het opnieuw financiële ademruimte geven en bovenal het Leger nog beter inzetbaar maken voor haar kernopdracht: het deelnemen aan operaties voor vrede en veiligheid waar ook ter wereld. Op Defensie realiseer ik een drastische hervorming in tweeënhalf jaar. Iets waar anderen meer dan 10 jaar voor nodig achtten.

De voorbije maanden werd ik hierop regelmatig aangesproken op markten en bijeenkomsten. ‘Mijnheer de Minister, u hebt goed werk geleverd op Defensie. U hebt gedaan wat van u verwacht werd!’. De Defensiehervorming was immers –als we in oud taalgebruik mogen vervallen - één van die werven die in uitvoering was gesteld en als afgerond kan worden beschouwd. Ook de media was het niet ontgaan! Zij prezen me meermaals voor de durf en de daadkracht waarmee ik op Defensie de problemen aangepakt heb.

Maar 13 juni heeft mij geleerd dat goed werk leveren, doen wat je moet doen: een regeringsakkoord uitvoeren en het internationale imago van het land oppoetsen, jammer genoeg, niet in het kieshokje wordt beloond. Blijkbaar spelen, wanneer de kiezer zijn stem bepaalt, andere zaken.

Ik zal, in tegenstelling tot mijn gewoonte, mij houden aan een door mij geschreven tekst over hoe we de zaken kunnen aanpakken en zoals afgesproken op het politieke bestuur, hoe we de verdere planning moeten maken. We moeten ons absoluut hoeden voor de ontkenning van het resultaat. We hebben verloren. En… we hebben dit allemaal gedaan. Zoals we vroeger zeiden als we SAMEN wonnen, hebben we nu SAMEN verloren.

Gisteren is, op voorstel van onze voorzitster Marianne Thyssen, besloten een evaluatie te maken. Die moet tegen de late zomer of het vroege najaar klaar zijn en zal uitgevoerd worden onder het voorzitterschap van de fractievoorzitter van de Kamer, Servais Verherstraeten. We moeten aan de hand van deze evaluatie de toestand goed inschatten, maar bovenal ons project, onze Christendemocratische Visie op Mens en Maatschappij, verder distilleren. De banden met de lokale mandatarissen, die ik zo koester, moeten we bijhouden en, waar nodig, verstevigen. Ondertussen moeten we de onderhandelingen, eerst met informateur Bart De Wever en daarna met de formateur, goed voorbereiden.

Beste Vriendinnen en Vrienden,

Ik wil  van de gelegenheid gebruik maken om alle kandidaten, die de voorbije campagne het beste van zichzelf gaven en die zich inzetten voor het algemene belang van de partij bedanken. Ik breng daarbij hulde aan al die gedreven vrijwilligers die de voorbije weken hard werkten om Oost-Vlaanderen met verkiezingsborden te kleuren, te flyeren en te bevlaggen. Van Maldegem tot Geraarsbergen, van Kluisbergen tot de koeltorens van Doel, over Gent, Aalst, Dendermonde, Sint-Niklaas, Oudenaarde, Ninove, Eeklo, Ronse, Zottegem,… Mijn dank! Jullie leverden geweldig werk.

Ik richt me in het bijzonder van tot Lieve Van Daele en Els Schelfhaut (die hier vanavond niet kan zijn omdat ze momenteel in Kongo verblijft) voor wie het resultaat van de verkiezingen wellicht nog harder was. Zij verliezen hun plaats in de Kamer en de Senaat. Ik besef dat dit bitter moet aanvoelen. De gedrevenheid waarmee jullie werkten zullen we voortaan moeten missen. Vergeet echter niet dat we jullie, zoals jullie dat ook met ons deden, zullen blijven steunen.

De periode die op ons afkomt staat in schril contrast met de vorige. Het wordt in de eerste plaats een periode van geduld. Het initiatief ligt nu bij de overwinnaars van 13 juni. Wij zijn niet aan zet! Bart De Wever moet de verantwoordelijkheid nemen die hem door de kiezer werd toebedeeld. De CD&V van haar kant, zal zich constructief en loyaal maar in de eerste plaats terughoudend opstellen. De periode vat nu aan waarin wij onze breekpunten goed op de agenda moeten plaatsen.

Om de toekomst voor te bereiden moet je het verleden kennen. Dit is geen boutade! We zullen moeten spelen met de kaarten zoals ze ons door de kiezer werden gedeeld. Maar om in het kaartjargon te blijven: ‘from a Jack to a King’ is niet het enige wat in een kaartspel zit! Als je de ‘Jacks’ op de goede manier uitspeelt dan kan je toch de slag binnen halen en de partij alsnog te winnen.

Dus even terug naar het verleden. In ’99 met Paars-Groen en 2003 met Paars was het moeilijk maar duidelijk. Het beleid toen was anti-christendemocratisch. De antagonisten waren duidelijk. Door gedreven oppositiegeschut hebben we het Paars-Groene kaartenhuis in elkaar doen klappen. Ik wil u daarbij niet verbergen dat het toen soms een eenzame strijd was vanuit de oppositie. In het begin stonden we vaak alleen, soms met drieën of vieren. Maar na verloop van jaren en naarmate het succes toenam, steeg het aantal supporters.

Vandaag zitten we in een andere positie. Het antagonisme van toen is niet meer van toepassing. Paars-Groen bestaat niet meer. Daarentegen is NV-A nu de grootste partij van Vlaanderen, zelfs van het land. En die NV-A hoeft niet noodzakelijk onze tegenstander te zijn. Het Kartel van weleer liet ons toe Paars te breken. Ik wil er toch nog even op wijzen dat het onder de leiding van Yves Leterme was dat we in 2007 perfect de grondstroom van de samenleving hadden aangevoeld door met dat kartel de Vlaamse kiezer aan te spreken.

Ook 2007 lijkt al een eeuwigheid. Vandaag is NV-A onze partner in de Vlaamse Regering. Een niveau dat toch garant staat voor goed bestuur. Er zijn veel gelijkenissen tussen de CD&V en de NV-A!  Ik wil echter uw tolk zijn, en stellen dat vooral het niet-bereiken van resultaten op het vlak van de staatshervorming aan de basis ligt van het gelag dat onze partij electoraal op 13 juni betaalde. Maar ik wil er evenzeer op wijzen dat we nog altijd de tweede partij van Vlaanderen zijn. Andere partijen deden het nog minder goed. Blikken we terug op 2003, toen waren we slechts de derde partij. Bij tegenslag moet je er een tijd laten overgaan.

Maar informateur De Wever moet niet door ons gefnuikt worden. Als er voorstellen op tafel komen die aansluiten bij onze visie dan moeten we die een kans geven. Na de informatie- en formatieronde komt de kat op de koord. Onder welke omstandigheden neemt CD&V deel? In eerste instantie moeten we als een stabiele en betrouwbare partner deelnemen! Daarom denk ik dat het noodzakelijk is dat wij het geduld aanwenden om een routeplan vast te leggen op korte, middelkorte en lange termijn.

Op korte termijn.

Is het mogelijk dat er op ons beroep op CD&V wordt gedaan voor een eventuele regeringsdeelname? En stemt het optimisme dat vandaag door het land waait, wel overeen met de werkelijke politieke toestand? Een ding is zeker: de tegenstellingen tussen de PS en NV-A blijven levensgroot. En het splitsingsdossier ligt nog steeds, in al zijn zwaarwichtigheid, op de onderhandelingstafel.

Op middelkorte termijn

We moeten zo snel mogelijk rust brengen in onze lokale afdelingen en hen programmamatig versterken. Ik wil al onze afdelingen, samen met u, weer aan de praat krijgen. Dat zie ik al vanaf het najaar gebeuren. Onze militanten en lokale sterkhouders mogen we niet alleen aanspreken en mobiliseren in periodes van campagnes. We moeten op het terrein het open debat durven aangaan over de inhoud als het gaat over de grote keuzes die de partij moet maken. We moeten meer halen uit de moderne communicatietechnieken en we moeten ons programma actualiseren aan de hand van inhoudelijke congressen. Intern debat is de conditio sine qua non voor een democratische partij.

Samen met de afdelingen moeten we zoeken naar een nieuwe stijl. We moeten ons daarbij niet alleen beperken tot het terugwinnen van de verloren kiezer maar ons verder wagen in de richting van hen die nooit eerder op CD&V stemden. Zo zie ik een fantastische rol voor de CD&V voor de toekomst.

Op lange termijn

Hoewel… lang! We moeten ons stevig voorbereiden op de gemeenteraadsverkiezingen die zich al over twee jaar aankondigen. Ik zal maar meteen een open deur intrappen: indien we in het verleden konden terugkomen uit een verliespositie dan was alleen omdat we lokaal sterk stonden!

Mijn voornaamste zorg is daarbij dat de Vlaamse Christendemocraten inzetten op de reconquista van de steden. Het heeft immers geen zin om sterk te staan in niet-stedelijke gebieden als we de neergang in de stedelijke gebieden niet kunnen keren. Ik heb daarover zeer specifieke ideeën maar die zouden ons vandaag te ver leiden. In de marge wil ik naar analogie met 2006 opnieuw een specifieke taskforce oprichten die elke afdeling opvolgt of die zich nu in de meerderheid, in de oppositie of in kartel bevindt. Dit wil ik nationaal blijven aansturen. Ik wil daarbij nog eens op de metafoor van het gesneden brood wijzen.

Ik kom tot mijn besluit! Ik haal daarbij mijn credo van juni 99 vanonder het stof: geloof in eigen kunnen! We kunnen, zullen en moeten op eigen kracht terugkomen! Samen met onze voorzitster Marienne Thyssen, die op nationaal vlak schitterend werk levert, zal ik voortdurend de brug naar de lokale afdelingen blijven spelen. Het is mijn bedoeling om het CD&V-gedachtengoed terug op de kaart te zetten - Recht op doel af! (mijn slogan in 2004) – door de lokale afdelingen opnieuw aan de actief in te schakelen. Ik doe dit door, op basis van 30 maand hard werken aan een beleid, onderpand van goed bestuur, verder te werken.

Ten slotte wil ik ook Jenne De Potter (1^ste opvolger) niet vergeten en hem feliciteren met zijn deugd van het geduld.

Vriendinnen en Vrienden,

Hoofd omhoog! We zijn misschien geslagen maar… nog lang niet verslagen. Of om het met militaire termen van Charles De Gaulle op 18 juni 1940 vanuit Londen te zeggen: we hebben een slag verloren maar de oorlog zal gewonnen worden. Beschouw het als mijn oproep aan jullie op 22 juni 2010.

Pieter DE CREM

- Alleen het gesproken woord telt -

Naar aanleiding van het nakende Belgische voorzitterschap van de Europese Unie (EU) werd de militaire luchthaven in een nieuw jasje gestoken. Deze volledige facelift, die onder andere een nieuwe parkeerplaats, een vergrote wachtruimte, een ontdubbeling van de controledesks en een heringericht cafetaria inhoudt, ging einde maart 2010 van start.

De omvangrijke verbouwingswerken hebben de militaire luchthaven gebruiksvriendelijker gemaakt, niet alleen voor het personeel van Defensie, maar ook voor de vele gasten die hun verblijf in ons land starten via Melsbroek.

De vernieuwde infrastructuur kreeg de naam “BruMil” (Brussels Military Airport) mee.

Mesdames et Messieurs les représentants des états-majors et des unités du 15ème Wing Transport,

Monsieur le Colonel, commandant du BruMil,

Mesdames et Messieurs les officiers, sous-officiers et soldats

Mesdames et Messieurs en vos titres, grades et qualités,

En ce 24 juin 2010, je ressens une joie profonde, une grande satisfaction et même un immense bonheur. Il y a quelques mois, j’ai convaincu, après pas mal de pressions, mais depuis 30 mois j’en ai l’habitude, le gouvernement d’utiliser l’aéroport militaire de Melsbroek comme entrée principale des invités officiels de la Belgique lors de l’exercice de sa présidence européenne. Il y a quelques semaines à peine, j’ai demandé au Lieutenant-colonel Peter Lepez de superviser les travaux de transformation.

Aujourd’hui, nous pouvons, toutes et tous ensembles, constater et admirer le résultat. La Défense a réussi un pari difficile : transformer un aéroport âgé en un aérodrome moderne, efficient et contemporain. Ce remodelage comprend entre-autre un nouveau parking, une salle d’attente plus spacieuse, un dédoublement des points de contrôles, le réaménagement de la cafétéria et une décoration actuelle et dynamique.

Cette réussite est d’autant plus belle, que nous avons respecté notre budget et notre délai de réalisation.

Generaals, Admiraals, Officieren, Dames & Heren,

Ik wil u kort graag op het belang van uw inzet tijdens het Europese Voorzitterschap wijzen.

Op 1 december laatstleden ging het Verdrag van Lissabon in. Die dag zette de Unie een grote stap vooruit op het vlak van de Europese samenhang. De institutionele architectuur werd grondig hertekent waardoor de daadkracht die uitgaat van de Unie sterk toeneemt.

Bovendien benoemde Europa Herman Van Rompuy op 1 januari 2010 tot voorzitter van de Europese Raad. Hiermee viel ons land de unieke eer te beurt om de eerste Europese president te leveren.

Vanaf 1 juli zit België, voor de duur van zes maand, de Europese Unie voor. Onze regering heeft duidelijk de ambities op het vlak van Defensie vastgelegd:

-         In de eerste plaats streven we naar een actieve samenwerking met het oog op een gemeenschappelijk beleid voor Veiligheid en Defensie. Hier bij verliezen we de internationale instellingen zoals de Verenigde Naties en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie niet uit het. De twee voornaamste pijlers van dat gemeenschappelijk Europees Defensiebeleid zijn daarbij vervat in bijstands- en de solidariteitsclausule.

-         Daarnaast moeten we de operationele capaciteiten blijven onderhouden. We moeten bovendien verder blijven zoeken naar synergie met andere landen. Een Europese Defensie kan immers alleen door samenwerking en door de integratie van de verschillende nationale strijdkrachten tot stand komen.

-         Ten derde zal ook de rol van het Europese Agentschap voor Defensie (EAD), dat de zware taak heeft om de doeltreffendheid van de Europese Defensie te verhogen, verder versterkt en uitgebouwd moeten worden. De eerste samenwerkings-voorbeelden krijgen stilaan vorm. Ik denk daarbij aan de uitwisseling op het vlak van luchttransport, de beschikbaarheid van helikopters of het inzetten van mijnenbestrijdingsmiddelen. En laat ons vooral de EU-operatie Atalanta tegen de piraterij niet vergeten. 

Comme tout le monde peut le constater aujourd’hui, chacun des acteurs apporte à sa manière et avec ses compétences qui lui sont propres une pierre à l’édifice du bon déroulement de la Présidence.

Votre travail, ici à Melsbroek, n’est pas des moindres. Il est primordial à l’Image de marque, elle est la première impression que tous hôtes officiels aura de la Belgique en foulant le nouveau tarmac.

Als ik dit aanschouw, dan zie ik een mooie prestatie, dan ben ik ook fier van wat het departement en zijn personeel kunnen verwezenlijken. Defensie heeft eens te meer haar kunnen aangetoond en eens te meer haar beschikbaarheid om te doen wat noodzakelijk is, in ons land zoals bij de operaties.

En Brussels Military airport is the gateway to Europe. Ik wild an ook afsluiten met een ‘vaarwel AML’ en lang leve aan BruMil.

Je vous remercie, Ik dank u,

Pieter DE CREM

Alleen het gesproken woord telt

Het Is precies 70 jaar geleden dat het zwaarste bombardement de stad trof. Op 17 mei 1940 werd de omgeving van het Kroonmolenplein en de Gasmeterstraat geraakt door bommen die het leven kostten aan 85 mensen. Ook op het eind van de Tweede Wereldoorlog werd de stad zwaar gebombardeerd. In totaal vielen er naar schatting 120 slachtoffers in Sint-Niklaas, waaronder 51 vluchtelingen uit Breda.

De plechtigheid heeft als doel de herinnering levende te houden aan de slachtoffers van zinloos oorlogsgeweld. De stad Sint-Niklaas wil vooral jongeren informeren over de oorlogsjaren van de stad en hen bewust maken van de gevaren van onverdraagzaamheid en discriminatie. Sint-Niklaas tracht dit verder te doen met het vertonen van een historische documentaire over de oorlog in verschillende scholen en bij diverse gelegenheden.

Meer informatie over de voorstellingen van de historische documentaire vindt u op de website van de stad Sint-Niklaas.

Sire,

Generaal, hoofd van het Militaire Huis van de Koning

Generaal, Chef van Defensie,

Messieurs les généraux et Admiraux,

Messieurs les Ambassadeurs

Chers Anciens,

Mesdames et Messieurs , Dames en Heren,

Vooreerst wil ik U, Majesteit, alle Oud-strijders en iedereen hier aanwezig van ganser harte danken voor uw deelname aan deze bijzondere plechtigheid.

Met deze plechtigheid eren wij de inzet, de moed en de offers van alle Oud-strijders, verzetslieden, slachtoffers en al wie een bijdrage leverde aan de bevrijding van België, nu meer dan 65 jaar geleden.
Je demanderai dans un instant à Sa Majesté le Roi de bien vouloir remettre aux présidents des 33 organisations patriotiques nationales reconnues la médaille commémorative, en  hommage aux actions héroïques des Anciens combattants et en signe de reconnaissance de la Nation toute entière.

Sire,

Mesdames et Messieurs,

La Libération fut un moment d’enthousiasme indescriptible, un moment d’euphorie et surtout la fin de cinq longues années d’horreurs. La Deuxième Guerre mondiale a démontré jusqu’où, pouvaient nous mener les déficiences de la démocratie, liée à la technologie et la logistique modernes, au mépris total de tout sens éthique. Cette guerre a été une désastre qui a coûté chaque jour quelques 20.000 vies humaines.

Heureusement ce temps là est révolu.

Maar dé kreet van de Bevrijding blijft voor altijd nazinderen: Dat nooit meer! Daarom moeten we de herinnering levend houden, opdat wij vandaag maar ook zij die na ons komen, nooit de prijs vergeten die de helden van toen betaalden voor vrede en voorspoed voor allen.

De Bevrijding was enkel mogelijk dankzij de moed van vele militairen en burgers,gewone mannen en vrouwen. Zij plaatsten de vrijheid van allen boven hun eigen veiligheid. Deze onbaatzuchtige inzet maakte van deze mannen en vrouwen échte helden.

Aujourd’hui, 65 années sont passées. Les rangs des Anciens combattants ne cessent de se clairsemer et leurs voix de se feutrer au fil du temps. Cependant leurs témoignages personnels sont autant de souvenirs vivants et irremplaçables, de l’horreur que peut engendrer l’extrémisme. Il est de notre devoir de veiller à ce que leurs voix ne se taisent jamais, que leurs témoignages et leurs souvenirs restent à jamais gravés dans nos mémoires.

La mémoire est indissociablement liée à la paix.

C’est la raison pour laquelle les commémorations comme celle-ci  sont tellement importantes.

C’est également une démonstration que nous ne pouvons nous passer de l’indéfectible engagement des nombreuses associations patriotiques que compte notre pays.

S’il est capital de garder la mémoire vive, entreprendre des actions pour la paix l’est tout autant. C’est jour après jour qu’il nous faut oser prendre nos responsabilités en tant que Nation afin de construire la paix pour tous, partout dans le monde, comme d’autres l’ont fait pour nous il y a 65 ans.

Aujourd’hui,  ce sont 1 300 de nos soldats qui sont déployés en permanence sur des théâtres opérationnels situés sur presque tous les continents. Nos militaires, tout comme vous par le passé, exécutent une mission déterminante pour le maintien de la  Liberté. Beaucoup de choses ont entretemps évolué,

bien des réalités  ont changé et de nombreuses certitudes  ont été

bouleversées, Mais il y a une chose qui persisté au travers du temps : leur engagement pour la Liberté et pour la Paix reste immuable.

Leur engagement mérite aussi tout notre respect éternel

Majesty

Ladies and gentlemen, friends

And I would like to pay a special tribute to our allied friends taking part with us in the ISAF operation in Afghanistan.

Although in other circumstances and conditions, they continue the example of those who liberated our country.

Sire,

Dames en heren,

Mede dankzij herdenkingen als deze hier vandaag houden we de herinnering aan de gruwel van oorlog levend.

Houden we de moed van de oorlogsslachtoffers levend.

Houden we de waarden waarvoor zij het leven lieten, levend.

De waarden die zij aan ons – de generaties na hen – schonken, met name:

Mensenrechten, democratie en vrijheid.

Les droits de l’homme, la liberté et la démocratie.

Human rights, liberty and democracy

Ik dank u.

Je vous remercie.

I thank you

Tijdens de herdenking overhandingde de koning een gedenkmedaille aan vertegenwoordigers van verscheidene vaderlandslievende verenigingen. De medaille is een herinnering aan de vreugde van de bevrijding maar ze herdenkt ook de slachtoffers van de oorlog.

In zijn toespraak wees de minister op het belang van het blijven herinneren: “het is onze taak om er over te waken dat de stem van al die Oud-Strijders nooit verstomd, dat hun getuigenissen en hun herinneringen voor altijd in ons geheugen gegrift blijven.”  Hij loofde de moed van de strijders van toen en van nu: “ook vandaag nemen er zo een 1.300 militairen deel aan operaties in alle windstreken van de wereld. Sinds 8 mei 1945 is er veel gebeurd. Maar één ding is in al die tijd nooit veranderd : de inzet van onze soldaten voor voor onze vrede en veiligheid."