Toespraak

24-02-2012

Stop het politiek getoeter! Oproep tot leiderschap!

Minister Pieter De Crem aan het woord


De federale regering warmt zich dezer dagen in bilaterale en andere besprekingen op voor haar eerste echte grote test. De initiële begrotingsbesparingen 2012 werden immers tijdens de regeringsvorming onderhandeld. Meteen zal ze de bevestiging of de ontkenning geven op haar belangrijkste overlevingsvraag, namelijk wil en kan ze een begroting opstellen die substantieel en diepgaand de openbare schuld terugdringt en die bovendien het ondernemingsweefsel duurzaam herstelt en de razendsnelle de-industrialisatie een halt toeroept.

 

Voorafgaand en als geheugensteun: België moet zijn tekort terugdringen tot minder dan 3% van het BBP en moet daartoe een bijkomende inspanning doen van 2,5 miljard euro en voor 2012 een totaalbedrag van 14 miljard zien te besparen.

Voor alle duidelijkheid: in 2015 (in minder dan 36 maanden) moet de begroting in evenwicht zijn. Dus ook in 2013, 2014 en 2015 moet er bezuinigd worden. En van één ding zijn we zeker: zo we het zelf niet willen of kunnen zal Europa ons verplichten het te doen en dat is maar goed ook.

 

Er stelt zich evenwel een gesellschaftliches probleem dat zich ergens tussen de onbevattelijkheid van de getallen en het getoeter van de verschillende spelers situeert. Niet vergeten dat 11,5 miljard de optelsom is van de begrotingen van Justitie, Politie, Defensie en Binnenlandse Zaken samen. De bijkomende besparing van 2,5 miljard euro valt min of meer samen met de defensiebegroting. Voor de noodzaak om nu en onherroepelijk in te grijpen kan niemand zich dus meer verstoppen.

 

Nu zijn er de laatste weken al heel wat – trouwens weinig verrassende – bezweringen, heiligverklaringen en verketteringen van principes en maatregelen in de publieke opinie terecht gekomen. En daarmee is deze laatste niet opgezet.

De mensen zijn niet zomaar voor een gat te vangen en verwachten nu wat men van zijn leiders gewettigd mag verwachten, namelijk leiderschap. En dat leiderschap komt kort samengevat neer op het volgende: goed voorbereide vertrouwenwekkende maatregelen die ieders toekomst potentieel veilig stellen. Met andere woorden, als ze niet genomen worden is er slechts één ding zeker: voor iedereen achteruitgang!

 

Laat ons dus de zaken benoemen en zeggen waarover het gaat!

Het substantieel en diepgaand terugdringen van de openbare schuld is onontkoombaar.

 

Daarom moeten de openbare bestedingen bijkomend gedurende 5 jaar op jaarbasis met 3 % (11 miljard euro) krimpen en dit met maatregelen in de uitgaven van alle overheden (federaal, regionaal, provinciaal, intercommunaal en gemeentelijk) en de sociale zekerheid.

 

In het eerste decennium van deze eeuw zijn er 100.000 ambtenaren bijgekomen (bij Defensie verminderde het personeel tussen 2008 en 2011 met 8000 eenheden). Dit is een onhoudbare situatie. Onafgezien de lonen, wedden en vergoedingen tijdens de actieve loopbaan is de pensioenvorming in het ambtenarenstelsel bij een dergelijke aangroei gewoonweg onbetaalbaar.

 

Er moet dus een algemene aanwervingsstop komen, zelfs selectieve rekrutering is eigenlijk in 2012-2016 geen optie meer. Alleen sommige departementen van federale overheid slaagden reeds in een dergelijke oefening.

 

De andere overheden (regionale, provinciale en gemeentelijke) moeten in hun eigen belang geresponsabiliseerd /gesanctioneerd worden tenzij ze allemaal een variant op de politiezones willen worden waar gemiddeld meer dan 80% van de budgettaire middelen naar salarissen gaat.

 

Met betrekking tot de uitgaven in de sociale zekerheid is de jaarlijkse stijging van de groeinorm in de ziekteverzekering met 4% niet conform de realiteit. Alle betrouwbare bronnen in het brede "corpora medicae", gaande van artsen tot ziekenhuisdirecties, stellen dat een lagere groeinorm moet kunnen. De nieuwe nationale sport, namelijk het vragen van een derde en vierde opinie (na de ook reeds terugbetaalde tweede consultatie), is natuurlijk een recht maar niet meer op kosten van de ziekteverzekering. De homeopathische behandelingen (en andere niet erkende therapieën) die zeer selectief zijn, moeten toch niet door de hele gemeenschap worden gedragen. Deze bedragen kan de overheid aftrekken van de werkingsmiddelen die de mutualiteiten van de overheid krijgen.

 

Om het niet enkel over het noodzakelijke snijden in de overheidsuitgaven te hebben, zijn er ook nog middelen waarover de federale overheid beschikt en die ze "pijnloos" kan aanboren en dus activeren. Het betreft de talrijke fondsen (hoofdzakelijk federaal maar ook sommige regionaal) die over beduidende slapende reserves beschikken.

Indien de helft hiervan in een activerende solidariteitsbeweging wordt ingebracht is de bijkomende oefening reeds voor dit jaar voor één derde gehaald en is de inspanning later ook minder zwaar.

 

Het opheffen van (tweede Pinksterdag als) een wettige feestdag genereert onmiddellijke winst in percentpunten van het BBP en in inkomsten voor de sociale zekerheid.

 

In alle geval, de som van de opgesomde maatregelen moet kloppen, verdelend rechtvaardig zijn en evenmin een hold-up op de een of andere categorie uitmaken.

 

De broodnodige (in dit geval letterlijk te nemen) maatregelen om duurzame economische groei te waarborgen, vergen eveneens moed en leiderschap. Waar zijn we in dit land trouwens aanbeland wanneer afgestudeerden in de eerste plaats een job bij de overheid zoeken ?

 

Er is dus in ons land - en de eerste plaats in Vlaanderen – een fundamentele mentaliteitswijziging nodig. Ik breng ze terug tot de enige werkelijkheid: welvaart en welzijn worden gegarandeerd door groei en dus door ondernemen!

 

De inkomsten die de overheid via rechtvaardige belastingen int zijn de smeerolie van het Rijnlandmodel, waaraan veel lippendienst wordt bewezen maar waarvan de fundamentele inspiratie de nadruk legt op ondernemen, solidariteit en individuele verantwoordelijkheid.

 

Ook hier is leiderschap noodzakelijk. Er is bij ons altijd een reden om iets niet te doen, bijvoorbeeld gemeenteraadsverkiezingen en/of sociale verkiezingen. De burgers verwachten en hebben recht op minder getalm. We hebben trouwens heel recent een wonderbaarlijke en volledig stilzwijgende satijnen evolutie meegemaakt: de mensen/burgers/werknemers zijn zo ontvoogd dat zelfs de lokroep tot deelname aan een algemene staking met bijzonder veel scepsis werd onthaald.

 

Ons land moet een ondernemingsland blijven om haar loodzware - en dus te hervormen - overheidsstructuur te kanaliseren en aan haar bevolking tewerkstellingskansen en dus in de eerste plaats ondernemingsmogelijkheden te bieden.

 

De ondernemingsverenigingen hebben de laatste tijd ook niet hun beste parcours gereden. Er is gebrek aan leiderschap in veel dossiers waarin ze prominent aanwezig moeten zijn, de leiding moeten nemen en liefst afstand nemen van de Calimero-houding wanneer het gaat over loonkosten, de index, energiekosten, delokalisatie, vergunningen, rechtszekerheid, familiale bedrijven, overnames en vele andere.

 

Met betrekking tot de loonkosten: ze zijn veel te hoog en vormen het grootste concurrentienadeel van onze economie. Nu niet ingrijpen betekent op korte termijn het einde van de secundaire/industriële sector in ons land en bijgevolg haar tewerkstelling. Bekaert stopt niet door de crisis in de zonnepanelenmarkt maar wel, en enkel en alleen, omwille van de loonkosten.

 

De indexwaardering moet op jaarbasis gebeuren en niet trimestrieel, de korf moet aangepast worden, de indexering van de nettolonen is het enige antwoord op koopkrachtbehoud, en naast de index wordt de koopkracht ook behouden door sectoriele akkoorden.

 

Twee zijdelingse bemerkingen en een vaststelling met betrekking tot de energieprijzen. Deze zullen blijven stijgen, geen interventionisme à la maximumprijzen zal dit tegenhouden (ik laat de meerinkomsten voor de staat via btw en accijnzen buiten beschouwing). Anderzijds betalen we natuurlijk de demagogie omtrent het sluiten van de kerncentrales. Er is geen mens die gelooft dat door windmolens meer dan 20% van onze particuliere en industriële energievoorziening zal kunnen worden voorzien. Daarom moeten kerncentrales genationaliseerd worden en na aanvaarding van een nationaal energieplan opnieuw geprivatiseerd.

 

De prijs voor particulieren en industrie zal met 40 % dalen. De energiefactuur voor de particulieren is bijzonder belastend, voor de bedrijven verstikkend en samen met de loonkost dodelijk. En de paradox is dat iedereen betaalt voor opgewekte en niet verbruikte elektriciteit.

 

Aldus kan het ondernemen, van klein tot groot over multinational, middelen vrijmaken in onderzoek en ontwikkeling, marktverkenning en verstevigen van concurrentiepositie en dus groei en tewerkstelling scheppen. Niet direct te berekenen maar wel een sleutel voor succes.

 

En om het brede bedrijfsweefsel wat te helpen, zeg nu eindelijk ja op een voorstel om de vennootschapsbelasting op 30% te brengen. Zo weet iedereen waaraan zich te houden - niet in het minst de fiscus - want het ondernemen verdient veel beter dan de publieke ophangingen die sinds 6 december worden georganiseerd.

 

Pieter De Crem

Minister van Defensie

 

Pieter De Crem is Minister van Defensie sinds 21 december 2007. Hij bespaarde op eigen budget tussen 2007 en 2012 een bedrag van 800 miljoen euro en betaalde 1,2 miljard euro aan schuld af. Dit is het geconsolideerde bedrag van twee indexsprongen.

 

Ongeveer 8.000 ambtenaren verlieten Defensie zonder daarbij de sociale zekerheid te belasten. Hij is burgemeester van Aalter sinds 1995. Het aantal personeelsleden (vte – voltijds equivalent) verminderde beduidend in die periode en alle bedrijfsgebonden belastingen ten belope van 2,5 miljoen euro op jaarbasis werden afgeschaft.


< Vorige bericht